Miero-szów i Bogu-szów

 Góry Wałbrzyskie

2026, kwiecień

Mimo, iż obiecywałem sobie koniec z jednodniówkami, wyszło jak zwykle inaczej. W sobotę po południu zobaczyłem fajowy transport w niedzielę z samego rana wprost w górki i nie mogłem się oprzeć.

Zatem punktualnie 9:30 zameldowałem się w centrum Mieroszowa. 

Pierwsze kroki skierowałem na Górę Kościelną /535/ i odwiedziłem stojącą na grzbiecie wieżę.

 Widoczek na graniczne Góry Suche

Taka Pieta sobie tam stoi

Dalej skierowałem kroki na północ. Po drodze taki widok na pola i na górki w pobliżu Sokołowska.

Ścieżka wspina się na stoki Lesistej tak w sam raz, nie za stromo, nie za leniwie.
Na szczycie Lesistej Wielkiej /858/  wpadłem niestety jak śliwka w kompot w jakiś rajd turystyczny z mnóstwem krzyków, kiełbaskami i te pe. Dlatego szybko po łyku wody i gryzie cuksa ewakuowałem się w kierunku wietrznych dziur czyli szczelin wiatrowych:

Niby nic takiego, ale...

Po niedługim czasie zameldowałem się na szczycie Stachonia /806/

a potem na Sokółce /800/. Można tutaj uciąć sobie chwilę z widokiem na masyw Dzikowca położony dokładnie naprzeciwko.

Z przodu po prawej Stożek Wielki, dalej na lewo Waligóra, Bukowiec, a z tyłu Góry Sowie.

Przede mną strome acz krótkie podejście na Dzikowiec Wielki /836/

Wokół wieży oczywiście ruch turystów był gęsty. Sama wieża dosyć kłopotliwa - podejście na szczyt to dodatkowe z 400 metrów, bo trzeba robić kółko za kółkiem na samą górę - schodów nie ma. 

Zadowolony raczej ja

 Kilka widoczków mimo słabej widzialności

Bez większej zwłoki poszedłem do Boguszowa-Gorców położonego u stóp Dzikowca

Stacja od lat przestrasza podróżnych

I po balu.

Zimna Wielkanoc

 Góry Sowie

2026, kwiecień

Na Wielkanoc udało się wybyć do miasteczka Bielawa. Pogoda nas nie rozpieszczała, było zimno. Mało wiosennie zarówno w lesie jak i na łąkach.

4  kwietnia

Z Przełęczy Woliborskiej przeszliśmy się czerwonym GSS:

Smutnawo, szarawo, bez zieleni...Szeroka/825/

 I jeszcze ten dojmujący wiater. Malinowa /838/.

Wróciliśmy niebieskim nieco zasłoniętym przed wichrem. 

Zwierzaki mądre, pochowały się, tylko ptaki niestrudzenie śpiewały i spotkaliśmy po drodze dwie takie oleice:

A pszczołom w ulu też się nie chciało jeszcze ruszać do pracy - wcale się nie dziwię, kwiatów przecież nie było.

Brr!

5 kwietnia

Niedziela Wielkanocna była jeszcze bardziej wietrzna, ale na szczęście pojawiło się słońce. 

Z Przełęczy Jugowskiej /805/ początkowo ruszyliśmy obleganym odcinkiem szlaku na Kozią Rówień i Kozie Siodło /887/. Stąd oczywiście widok na przeciwstok - na Rymarza.

Na Kozim Siodle skręciliśmy w lewo, na ścieżkę mniej uczęszczaną. Na tej niezbyt dużej wysokości (około 880m npm) były wciąż pod drzewami płaty śniegu a kałuże na drodze były zamarznięte!

Widok na masyw Wielkiej Sowy: 

Przeszliśmy na Lisie Skałki /875/ będące bardzo dobrym punktem widokowym na otoczenie, Góry Wałbrzyskie były ładnie widoczne a za nimi zachmurzone Karkonosze.

To lubię!

Zeszliśmy w kierunku schroniska Zygmuntówka ale kolejka do bufetu i nieustający silny wiatr zniechęciły nas do popasu.

A po drodze powrotnej na przełęcz spotkaliśmy jeszcze taką turystkę, mało ruchliwą z zimna:

Sowie Góry to jest to!