Beskid Niski wakacyjnie 95 cz.II

Beskid Niski

1995, sierpień



Po tych słodkich chwilach w Grabiu i okolicach przejechaliśmy do Chyrowej i zamieszkaliśmy w PTSM, które obecnie (2017) jest prywatnym agroschroniskiem "Pod Chyrową".
Wtedy postrachem miejscówki była koza, która zjadła mi część atlasu i w ogóle była nieznośna (koza po prawej).

Pewnie zwierzak już od dawna jest w swoim kozim piekle (albo może niebie? może zeżarcie mapy to liczy się jako plus...dla kóz?).
Cerkiew w Chyrowej w obiektywie Radzia:

Z Chyrowej zrobiliśmy wycieczkę samochodową po okolicy, zobaczyliśmy pierwszy raz Polany!

Zobaczyliśmy też Zyndranową i tamtejsze muzeum. Ale może tylko chatę żydowską, bo na stronie muzeum piszą, że w latach 1994-96 było nieczynne..? Coś mi tu nie gra.


Z pewnością byliśmy też w Dukli, tutaj kawałek ryneczku na klimatycznej fotce Radka.

Przy tej samej okazji odwiedziliśmy kilka innych ciekawych miejsc Pogórza Dynowskiego. 
Zamek Kamieniec, Odrzykoń. Położony nieopodal Krosna na sporej górce. Bardzo fajne, takie rasowe ruiny do straszenia

tutaj ździebko informacji dla zainteresowanych historią:
https://zamki.res.pl/odrzykon.php
Zabudowania przy zamku, też zabytkowe:

Oprócz tego genialny Haczów. No, kto nie widział kościoła w Haczowie, to nie widział drewnianej architektury w Europie. Jakimże nieprawdopodobnym cudem uchował się ten olbrzymi drewniany kościół przez 500 lat - nie rozumiem. 

No i jeszcze oczywiście wizyta w Bóbrce. 

http://bobrka.pl/pl/o-muzeum
Ach, ten zapach węglowodorów i bitumów szczególnie w upale, polecam
(Teraz jak widzę na stronie - muzeum silnie się rozbudowało, może warto wrócić.)

Któryś z dni w Chyrowej poszliśmy szlakiem w stronę Dukli. 
Krótka parokilometrowa w teorii wycieczka w naszym wykonaniu zamieniła się w kolejną "zgubkę", to już stało się naszą tradycją. 
Jakoś strasznie późno po kluczeniu w lesie i w Dolinie Iwielki dotarliśmy w końcu do Pustelni św. Jana. Zdjęć nie ma, może poszło coś nie tak z aparatem albo się też zgubił. 

Inną wycieczkę wymyśliłem na szeroki szczyt Polana /651/. Ta wycieczka kojarzy mi się nieodparcie z poszukiwaniem na zboczach Danii miejsca na postawienie klocka i liścia łopianu  takie przeżycia pamięta się po 22 latach! Obecnie gdzieś tam w tym rejonie jest wyciąg i śmigają narciarze...  Muszą uważać...
A tu już na Polanie, widoczek pewnie w stronę Kątów.

Grzbiet Łysej Góry /641/ 

Pierwowzór kijka trekingowego:

No i potem przez Kąty i Myscową wrócilim do Chyrowej. 

W Chyrowej na polu palilim "ukraińskie ogniska" a może tylko tak potocznie je nazwalim ;-)))
w samej rzeczy chodziło o to, że nie rąbie się drew, tylko rozpala się ognisko z całych drzewek, i w miarę, jak się spalają, wsuwa się coraz dalej te końce. 
Jakiś ciężko i szczęśliwie nawalony pogranicznik opowiadał mi wtedy przy jednym z takich ognisk, jak to sobie strzelają przez granicę z kałachów ze stroną pratiwpołożną czyli z Ukraińcami ? (sowieckimi Ukraińcami zapewne) na zmianę, oczywiście miało to miejsce bardziej na wschód bo tutaj granica oddziela nas od Słowacji.

Teraz mam pewną zagwozdkę: nie pamiętam mianowicie dokładnie, czy spaliśmy na campingu w Iwoniczu-Zdrój, czy skleiło mi się to z poprzedniorocznym pobytem? 
Ale gdzieś tam mi świta, że na jakieś dwie noce zlądowaliśmy w tym zrujnowanym przybytku. 

Z pewnością świadczyłoby o tym poranne zdjęcie z wycieczki na Cergową /716/, dokąd dotarliśmy szlakiem przez Lubatową. 
Ten szczyt to jedno z tych miejsc, do których muszę z pewnością powrócić. 

No i oczywiście pamiątkowe foto ze szczytu, niezwykłe wrażenie robi w szczególności to północne urwisko. 

Niestety, wszystko co dobre, szybko się kończy. Tyle a tyle miał wtedy człowiek urlopu i już, migiem wszystko wykorzystane.

Pewnego dnia musieliśmy zakończyć ten pobyt. Był dla mnie ważny, skoro tyle do dziś pamiętam. 
A pojechaliśmy dalej na północ. 
Po drodze jeszcze na Podkarpaciu, dorzucę jeden z ważniejszych w Polsce, porównywalny z naszym wielkopolskim parkiem etnograficznym - skansen w Kolbuszowej (niedawno 2016 kręcono tam "Wołyń").
Ale jednak jakoś mało jestem podekscytowany tutaj :-):

No ale dziewczynom najwyraźniej podoba się rustykalny klimat:



No i "to by było na tyle" z 1995 roku.

(Oczywiście piękne czarno-białe fotki są autorstwa Radeczka, a te zwykłe kolorowe - moje).

Wilki w roli pasterzy - Nowe Bystre

Tatry


1995, maj



Wycieczka szkolna potrzebowała opiekunów i poświęciliśmy się dla dobra młodzieży 😄.
Zamieszkaliśmy w Nowem Bystrem. Ale gdzie konkretnie spaliśmy..? No raczej nie tu:

Jedną z  wycieczek, pierwszą z nich, był powrót z Zakopanego pieszo przez Gubałówkę. Oczywiście trochę się pogubiliśmy na szlaku niebieskim w lesie i w ogóle...Ale może pilnowanie kogoś z odległości kilometra też się liczy.

Wycieczka w Tatry Wysokie zaczęła się bodajże od Jaszczurówki i słynnej kaplicy, gdzie mówiłem kilka słów o architekturze w stylu zakopiańskim.
Wygląda na to, że spod kaplicy poszliśmy zielonym szlakiem na Kopieniec /1328/.

Z Kopieńca przez czerwony "skrót" przechodzimy do Doliny Suchej Wody na Psią Trawkę.

Te kilka kilometrów doliną dłużyło się naszej licealnej grupie niemiłosiernie. Ciekawe, jakby dała sobie radę dzisiejsza smartfonowo-laptopowa młodzież 😁

Niektórzy pod koniec tego odcinka drogi pokładają się na śniegu 😄. W końcu przychodzi wybawienie - pojawia się Murowaniec a w nim pyszności ze schroniskowej kuchni. 
Robimy długi postój, żeby słabowita młodzież doszła do siebie 😄. Przy okazji zostaje chwila na kilka fotek z Doliny Gąsienicowej.Na te wysokości nie dotarła jeszcze wiosna, jest fajnie zimowo.

Pozostał nam tylko powrót do Zakopanego przez Kuźnice. Wybieram drogę przez Dolinę Jaworzynki. Karolina ma problem z utrzymaniem pionu na błotnistym szlaku i kończy rajd efektownym ślizgiem na d...

Następnego dnia pogoda jest jeszcze lepsza. Robimy wjazd w Tatry Zachodnie. Poczynamy sobie dzielnie podchodząc Doliną...tylko którą teraz? Białego czy Strążyska? 

W każdym razie wychodzimy na Ścieżkę nad Reglami i od tej czy innej strony wyszliśmy na szczyt Sarniej Skały /1377/

Piękne widoczki robią na wszystkich wrażenie i łatwiej ich namówić na przejście dalej Ścieżką nad Reglami aż do końca na Polanie Kalatówki.

No i przez Kuźnice wracamy na dworzec autobusowy. 
Po którejś z tych wycieczek przeżyłem chwile grozy wracając z Zakopanego do Bystrego autobusem. Kierowca na odcinku Poronin-Suche-Ząb-Bystre na stromych zjazdach i trawersach wydawał się przysypiać (albo był dziabnięty, jak to górale). Jemu leci głowa, wtedy autobus zaczyna zbaczać z pasa. Ponieważ siedziałem w pierwszym rzędzie, kilka razy byłem dosłownie o krok od skoku do kierownicy, aby nas ratować. Ale za każdym razem "ocykał się" na chwilę przedtem. Cud mniemany.
Należy zauważyć, że wszelkie nasze wykroczenia a nawet występki już się przedawniły 😉 a w świetle obecnych standardów niektórzy mogliby się czepiać organizacji tego wypadu...

Beskid Niski wakacyjnie 94

Pieniny+Beskid Niski


1994, sierpień



To były nasze wakacje z Fiatem 126p!
Jechaliśmy przez Polskę na południe, po drodze zahaczając o Ogrodzieniec-Podzamcze. 
Zwiedziliśmy Zamek Bonerów. 
Spaliśmy tam w PTSMce położonej tuż obok szosy biegnącej przez miejscowość (obecnie - 2017- w odnowionym budynku mieści się Gościniec pod Lilijką).
W nocy hałas od ciężarówek na szosie biegnącej tuż pod oknami był nieustanny.

Dotarliśmy maluszkiem na pole namiotowe na Zawodziu w Krościenku. Stamtąd przecież rzut beretem w Pieniny.
Na początek objazd Czorsztyn, Niedzica. Mogliśmy zobaczyć zbiornik Jeziora Czorsztyńskiego, kiedy jeszcze nie był zalany.

Oczywiście odwiedziliśmy również Szczawnicę i Wąwóz Homole.

No i klasyczna wycieczka przez najpiękniejsze miejsca i szczyty -  przez Szopkę na Trzy Korony, zamek, Białe Skały, Sokolica, no i zejście do Dunajca, przez który przewiózł nas flisak do Szczawnicy.

Z Krościenka przerzuciliśmy się naokoło Beskidu Sądeckiego do Czarnego Potoku. Było tam swego czasu fajne pole namiotowe przy czerwonym szlaku z Jaworzyny. 
Zrobiliśmy oczywiście wyjście na szczyt Jaworzyny Krynickiej. Odwiedziliśmy stare schronisko, nie było tam tak wiele budynków i infrastruktury narciarskiej jak obecnie....
Ale oprócz tego rekreacyjne zwiedzanko Krynicy.

Za to nie potrafię dziś (2017) zbytnio umiejscowić tego wejścia na Kraczonik. 
Coś mi świta, że w odróżnieniu od moich kolejnych wejść na ten szczyt Gór Leluchowskich wtedy wchodziliśmy od strony Powroźnika.

Porzucamy Beskid Sądecki i robimy przejazd do Wysowej-Zdrój. Tutaj lokujemy się na super polu namiotowym - bazie SKPB Rzeszów.
Oczywiście musimy koniecznie odwiedzić Lackową - idziemy najpierw na Cigelkę i Ostry Wierch.

Powrót, żeby nie iść tą samą drogą, zarządzam przez Białą Skałę. Przez Prehybę schodzimy na Ropki i dalej dolinką potoku do Huty Wysowskiej.

Następnego dnia przybywa autobusem nasz przyjaciel Piotr. Od tej pory obozować będziemy we dwa namioty. 
Na początek idziemy sobie lajtowo do granicy na Przełęcz Wysowską.

Czy to było tego samego dnia - przedłużyliśmy tę wycieczkę na Obycz?

W Wysowej w Domu Zdrojowym - chwilowa zmiana klimatu z namiotowo-turystycznego na uzdrowiskowy:

Innego dnia, widzę, że tu trochę słabsza pogoda, przejechaliśmy do Krempnej na prywatne pole namiotowe i poszliśmy na Przełęcz Hałbowską. Z Przełęczy łatwo można przejść na Kamień /714/. 
Schodząc zaś z Kamienia zielonym szlakiem oczywiście zgubiliśmy się haniebnie w krzakach i jeżynach.

W Krempnej przeżyliśmy noc grozy pod namiotami. Na pole zwaliła się spora grupa młodzieży ze szkoły bodaj z Krosna (?) czy Jasła (?) świętująca jakieś wydarzenie. Do pewnego momentu było fajnie, sami też bawiliśmy się przy ognisku...ale jak potem zadymiło z czubów, to już nie było wesoło. "Radosna" młodzież odpadała po kolei, pawiała gdzie popadło, zataczała się po polu. Co jeden zasnął po wódzi, to inny się budził...i darł mordę dalej. I tak całą noc do rana. W końcu, kiedy zaczęli wyrywać z szopy deski na ognisko, ktoś wyszedł z domu (właścicielka pola chyba?) i ich pogonił.
Po tej przygodzie szybko zwinęliśmy się i pojechaliśmy na śniadanie gdzieś dalej, zdaje mi się, że do Nowego Żmigrodu? W każdym razie to był koniec gór na ten wyjazd i dalej jechaliśmy do Kazimierza Dolnego i jeszcze dalej na północ, nad morze.